BİLDİRİLER

BİLDİRİ DETAY

Zeynep TIRMIKÇIOĞLU
COVID-19 TANILI GEBEDE İLAÇ KULLANIMI VE TERATOJENİTE RİSKİNİN DEĞERLENDİRMESİ
 
Amaç: 2019 yılında koronavirüslerin yol açtığı yeni tip bir viral solunum yolu enfeksiyonu tanımlanmış ve bu enfeksiyon COVID-19 olarak isimlendirilmiştir. Gebe kadınların viral hastalıklara daha yatkın olmadıkları uzun zamandır bilinmektedir. Ancak gebelikte bağışıklık sisteminde meydana gelen değişiklikler, gebelerin bu hastalıkları daha ağır bulgularla geçirmelerine neden olabilir. Bu sunumun amacı olası COVID-19 tanılı bir gebe üzerinden bugün için kabul edilen erişkin COVID-19 tedavisinin gebelikte olası teratojenik etkilerini tartışmak ve konuyla ilgili güncel bir literatür bilgisi sunmaktır. Gereç ve Yöntem: 34 yaşında G3P0, 20 haftalık gebeliği olan hasta yüksek ateş ve öksürük nedeniyle acil servise başvurdu. Gebelik nedeniyle radyolojik görüntüleme yapılmayan hastaya olası COVID-19 nedeniyle ilaçla tedavi planlandı ve ilaçların gebelikte kullanımının uygunluğu açısından Klinik Farmakoloji Birimi’ne danışıldı. İlaçlar, literatür incelemesi ile Reprotox, TERIS gibi veri tabanları kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Danışılan hastanın acilde yapılan vital değerlendirmesinde; ateş 36,4 °C, nabız 88 atım/dk, solunum sayısı 12 /dk, saturasyon %98 idi. Kronik hastalık öyküsü vardı ve FMF nedeniyle kolşisin kullanmaktaydı. Bilinen radyasyon maruziyeti, sigara, alkol ve madde kullanımı olmayan gebeye hidroksiklorokin, azitromisin veya lopinavir/ ritonavir başlanması planlandı. COVID- 19’un spesifik antiviral bir tedavisi bulunmamaktadır. COVID-19 tanısı almış hastalarda tedavi seçenekleri son olarak, hidrosiklorokin ve/veya azitromisin, ağır pnömoni olgularında favipiravir olarak güncellenmiştir. Güncellenmiş COVID-19 ulusal tedavi kılavuzuna göre, favipiravirin gebelerde kullanımı önerilmemektedir. Lopinavir/ ritonavir alternatif ya da kombine tedavi olarak diğer ilaçlara yanıt vermeyen gebelerde tercih edilebilir. Gebelikte hidroksiklorokin ve azitromisin kullanımının doğumsal kusur riskini arttırması ya da yenidoğanda advers etkiye yol açması beklenmemektedir. Lopinavir/ritonavir tedavisi ile ilgili veriler, HIV enfeksiyonu olan gebelere ait olmakla birlikte anne sağlığını tehdit eden durumlarda gebelikte bu ilaçlar kullanılabilir. İlaçların gebelikte kullanımına ait detaylı referans bilgisi Tablo.1’de verilmiştir. Her gebelikte %1-5 arasında değişmekle birlikte ortalama %3'lük bir major konjenital malformasyon riski bulunmaktadır. Hastada kullanılması planlanan ilaçların kullanım zamanı, süresi, dozu ve uygulama yolu ilgili literatür eşliğinde değerlendirilmiştir. Teratojenik etki riski ve diğer advers gebelik sonuçları ile ilgili düşük miktardaki risk artışları tamamıyla ekarte edilememekle birlikte, temelde var olan %3' lük majör konjenital malformasyon riskinde, planlanan ilaç kullanımlarına göre önemli ölçüde bir artış beklenmemektedir. Sonuç: COVID-19 tedavisinde kullanılacak ilaçlar, fetus ve yenidoğana olası advers etkileri açısından dikkatle değerlendirilmeli, aileye bu konuda detaylı bilgi verilmelidir. COVID-19 enfeksiyonu olan gebelerde ilaç seçimi konusunda dikkatli olunmalı ve hem anne hem bebek açısından ideal sonuçlar için en güncel bilgiler kullanılmalıdır.

Anahtar Kelimeler: Koronavirüs, Gebelik, İlaç, Teratojenite



 


Keywords: